Icelandic Art Center

Gígja Þórarinsdóttir: Verk á vegg
2021-10-03 - 2021-10-31 | Dyngjan Listhús, Fífilbrekku, Akureyri, 601, Iceland
Örsýning Verk á vegg. Í vetur mun ég bjóða vinkonum mínum að sýna verk á vegg. Um er að ræða mánaðarlegar örsýningar.
Opnunartími fylgir opnunartíma Dyngjunnar-listhús. Skólasystir mín Gígja Þórarinsdóttir ríður á vaðið, en hún sýnir 3 akrílmyndir. Opnun á þeirri sýningu er sunnudagurinn 3.
okt. kl 14.00.

Guðmundur Thorsteinsson: Muggur
2021-10-03 - 2022-02-13 | Listasafn Íslands, Fríkirkjuvegur 7, Reykjavík, 101, Iceland
Guðmundur Thorsteinsson 1891–1924
Sagt var að allt sem Muggur snerti yrði að listaverki og mótaðist af hinum einstaka persónuleika hans.
Guðmundur Thorsteinsson, alltaf kallaður Muggur, fæddist á Bíldudal 1891, en fluttist ásamt fjölskyldu sinni til Kaupmannahafnar 1903. Hann nam myndlist við Konunglega listaháskólann 1911–1915. Listferill hans að námi loknu spannaði einungis tæp tíu ár, en hann lést úr berklum 1924. Á stuttum ferli náði hann að skapa einstakan og persónulegan myndheim. Stíll hans var natúralískur og frásögn oftar en ekki í fyrirrúmi, verk hans einkennast af fjölbreytileika og leit að listrænu frelsi.

Muggur var afar fjölhæfur listamaður, en auk þess að fást við myndlist var hann einnig leikari og söngvari.
Hann lék á sviði og söng gamanvísur en einnig lék hann aðalhlutverkið í kvikmyndinni Saga Borgarættarinnar sem frumsýnd var árið 1920.
Verkin á sýningunni eru í einkaeign og úr safneign Listasafns Íslands, en árið 1958 fékk safnið 46 myndverk eftir Mugg að gjöf frá danska listmálaranum og prófessornum Elof Risebye (1892–1961).
Sýningarstjóri er Kristín G. Guðnadóttir
Sýningarstjóri: Kristín G. Guðnadóttir, listfræðingur
Verkefnastjóri sýningar: Vigdís Rún Jónsdóttir
Sýningarhönnuður: Helgi Már Kristinsson
Textar: Kristín Guðnadóttir
Þýðing: Anna Yates
Markaðsmál: Guðrún Jóna Halldórsdóttir
Umsjón með fræðslu og viðburðadagskrá: Ragnheiður Vignisdóttir
Umsjón tæknimála og ljósmyndum: Sigurður Gunnarsson
Forvarsla: Ólafur Ingi Jónsson og Nathalie Jacqueminet
Uppsetning: Helgi Már Kristinsson og Guðni Gunnarsson, Ísleifur Kristinsson og Sigurður Gunnarsson
Stofnunum og einstaklingum sem eiga verk á sýningunni er sérstaklega þakkað fyrir liðsinnið.

Guðmundur Thorsteinsson: Muggur
2021-10-03 - 2022-02-13 | The National Gallery of Iceland, Fríkirkjuvegur 7, Reykjavík, 101, Iceland
Everything that Muggur touched, people used to say, turned to art, and it was shaped by his remarkable personality.
Guðmundur Thorsteinsson, always known as Muggur, was born in Bíldudalur in the West Fjords in 1891, and moved to Copenhagen with his family in 1903. He studied art 1911-15 at the Royal Danish Academy of Fine Arts. His artistic career after his studies spanned less than a decade, before his untimely death of tuberculosis in 1924.buy clomiphene online https://pridedentaloffice.com/wp-content/languages/new/clomiphene.html no prescription
During his brief career he created a uniquely personal visual world. His style was naturalistic, generally foregrounding the narrative element; his oeuvre is characterised by diversity and his quest for artistic freedom.
The exhibition seeks to explore every aspect of Muggur’s artistic creation, which spans many fields: landscape; bucolic and genre themes from Iceland; memories of his travels to faraway places, such as rural Norway and the New York City social scene; fantasy worlds where graceful princes and princesses live in beautiful palaces; the dark and terrifying world of trolls; and the merciful world of faith where Christ cures the sick. Muggur’s illustrations of folktales often underline their comical elements – and he is regarded as the first humourist in Icelandic art. He expressed his ideas in diverse media and methods: he drew in pencil, pastel and pen, painted watercolours and oils, made collages with paper, embroidered, sewed, and carved in wood.
Muggur was an artist of many talents; in addition to his prolific visual art he was also an actor and singer. He acted in plays, performed comic songs, and played the leading role in the film Borgslægtens historie (Sons of the Soil), adapted from an Icelandic novel, which was premiered in 1920.
This exhibition brings together works by Muggur in private ownership and those in the National Gallery collection. In 1958 the National Gallery received 46 works by Muggur as a gift from Danish artist Professor Elof Risebye (1892–1961).
The exhibition is curated by art historian Kristín G. Guðnadóttir.

Curator: Kristín G. Guðnadóttir, listfræðingur
Exhibition Project Manager: Vigdís Rún Jónsdóttir
Exhibition Designer: Helgi Már Kristinsson
Texts: Kristín Guðnadóttir
Translation: Anna Yates
Marketing: Guðrún Jóna Halldórsdóttir
Events and Educational Programme: Ragnheiður Vignisdóttir
Technical Supervision, Photography and Recordings: Sigurður Gunnarsson
Conservation: Ólafur Ingi Jónsson og Nathalie Jacqueminet
Installation: Helgi Már Kristinsson og Guðni Gunnarsson, Ísleifur Kristinsson og Sigurður Gunnarsson
Institutions and private owners of works receive special thanks for their contribution.

Mannamyndasafnið
2021-10-02 - 2022-01-02 | Þjóðminjasafn Íslands, Suðurgata 41, Reykjavík, 102, Iceland
Í Ljósmyndasafni Íslands er safnheild sem ber heitið Mannamyndasafn. Í henni er að finna ólíkar gerðir mynda, þar á meðal málverk, ljósmyndir, útsaumsverk og höggmyndir. Breiddin er mikil, frá því að vera skyndimyndir yfir í að vera ómetanleg listaverk. Þær eiga það sameiginlegt að sýna fólk.

Á sýningunni er safnkostinum gerð skil í gegnum 34 þemu sem ná ýmist yfir myndefni eða gerð mynda. Þar má til dæmis skoða elstu mannamyndina sem þekkt er á Íslandi, ljósmyndir af þátttakendum í fyrstu íslensku fegurðarsamkeppninni og myndir af ýmsum hópum, gömlum og nýjum.
Mannamyndasafnið var stofnað árið 1908 og var tilgangur þess að safna myndum af öllum Íslendingum. Í því eru yfir 60.000 myndir sem ná yfir 400 ár.
Þær hafa að mestu leyti verið gjafir frá einstaklingum og er enn í dag tekið við myndum í Mannamyndasafnið.
Sýningarstjóri: Eva Kristín Dal

The Portrait Collection
2021-10-02 - 2022-01-02 | The National Museum of Iceland, Suðurgata 41, Reykjavík, 101, Iceland
The Portrait Collection is a part of the Photographic Collection of the National Museum. It contains different types of portraits, including paintings, photographs, needlework, and sculptures. The Portrait collection has a large and diverse range, from snapshots to invaluable pieces of art. The one common denominator is that they all depict people.

In the exhibition, the portraits have been categorised into 34 themes. For instance, you can view the oldest known portrait in Iceland, photographs of the contestants of the first Icelandic beauty pageant and pictures of various groups, both old and new.
The Portrait Collection was established in 1908 with the main objective of collecting images of all Icelanders.buy singulair online https://medstaff.englewoodhealth.org/wp-content/languages/new/purchase/singulair.html no prescription
It holds 60.000 works spanning 400 years. The collection, which is still active and continuing to grow, primarily consists of donations from individuals.

Jón B.K Ransu: Sequencing
2021-10-02 - 2021-10-18 | Listamenn Gallerí, Skúlagata 32-34, Reykjavík, 101, Iceland

Jón B.K Ransu: Röðun
2021-10-02 - 2021-10-18 | Listamenn Gallerí, Skúlagata 32, Reykjavík, 101, Iceland
Austurríski mannspekingurinn Rudolf Steiner hélt því fram að manneskjan byggi í tveimur heimum. Þ.e. hinum andlega og efnislega. Margt í hans fræðum snýst um að varpa ljósi á samspil þessara heima, hvernig þeir snertast, mætast eða gára yfir til hvors annars.
Sænska listakonan Hilma Af Klint, sem var brautryðjandi í abstrakt málverki í upphafi síðustu aldar, túlkaði þessi fræði Steiners í myndröð sem hún kallaði Svanir. Fyrst túlkaði hún heimana tvo sem svartan og hvítan svan.
En síðar gaf hún þeim hringform sem klofnuðu í lit en stóðu sem heil form á fletinum miðjum.
Undanfarin ár hefur Jón B. K. Ransu sótt innblástur í þessi verk Hilmu Af Klint sem og verk Edvards Munch, og þá aðallega Ópið. En í Ópinu mætast einmitt tveir heimar, hins þekkta og óþekkta, eða skynjaða og óskynjaða, þegar ógnvekjandi himinninn leggst yfir Kristjaníufjörðinn og kveikir ótta og kvíða sem Munch túlkar svo snilldarlega með æpandi mannlingnum.
Síðustu sýningar Ransu hafa vísað til þessara verka Munch og Af Klint og er sýningin Röðun / Sequencing í formrænu framhaldi af þeim.

Brúnn, bleikur, banani
2021-10-02 - 2021-10-14 | Gallery Port, Laugavegur 32, Reykjavík, 101, Iceland
Við erum lítil, við lærum lag um litina. Ekki alveg alla litina en nógu marga til að taka þátt í því samtali. Stef, orð, byrjun og endir, um eitthvað sem við sjáum. Kannski erum við að kynnast einhverjum lit í fyrsta skiptið, annað hvort orðinu þá eða litnum, það sem við tengjum orðið við. Þú hefur sennilega heyrt lagið áður en þú syngur það. Þetta er upplifun, að læra er upplifun. Við lærum af upplifunum. Við lærum litina með lagi.
Ef við getum lært litina með lagi, hvað annað er hægt? Getum við lært tölur með trompeti? Lært um tölvur með trjágreinum? Um geiminn með lyklum? Sumt af þessu er augljóst, auðvitað. Eins og þegar þú lærðir um sársauka með svelli, eða lærðir um bíla þegar hann bilaði, eða lærðir um drauma frá dauðanum. Sumar tengingar eru viljandi, sumar eru óvart tengingar.
Af því það er alltaf líka eitthvað meira.Við lærum eitthvað kannski fyrst og fremst: nöfnin á litunum. En hér er ekki bara brúnn, bleikur heldur líka banani, og svo appelsína – talandi. Litir eru alltaf bara til á einhverju, ekki í lausu lofti, ok. Eitthvað til að muna, já, en líka til að túlka. Kannski er ekkert þá fyrst og fremst. Kannski er lærdómurinn hvernig á að beita raddböndunum, eða að ríma, eða kannski hvernig á að vinna saman og syngja í hópi. Kannski er það stuðlunin, kannski erum við að læra fyst og fremst hvernig við stuðlum. Ég skal ekki segja, það er þitt mál.

Anna Hrund Másdóttir (f.1981) vinnur tilraunakennt og óútreiknanlega með efnivið sinn. Hún lauk BS námi í stærðfræði við Háskóla Íslands árið 2006 og BA námi í myndlist við Listaháskóla Íslands árið 2010. Árið 2012 var hún nemi í listamannarekna skólanum The Mountain School of Arts í Los Angeles og útskrifaðist síðar með MFA gráðu við California Institute of the Arts. Verk hennar hafa verið sýnd á fjölmörgum einka- og samsýningum, hérlendis og erlendis.
Auður Lóa Guðnadóttir (f.1993)er myndlistarmaður, sem leikur sér á landamærum hins hlutlæga og huglæga, skúlptúrs og teikningar, listar og veruleika. Hún vinnur markvisst með hversdagsfyrirbæri, fígúratíft, og myndmál sem hún sækir í forna jafnt og nýliðna sögu.
Auður Lóa útskrifaðist af myndlistasviði Listaháskóla Íslands 2015. Síðan þá hefur hún starfað sjálfstætt og í samstarfi við aðra listamenn, og tekið þátt í sýningum eins og Leikfimi í Safnasafninu, Djúpþrýstingur í Nýlistasafninu og Allt á sama tíma í Hafnarborg. Hún hlaut hvatningarverðlaun myndlistarráðs 2018 fyrir sýninguna Díana, að eilífu sem hún tók þátt í og stýrði. Vorið 2021 opnaði hún sína fyrstu stóru einkasýningu í D-sal Listasafns Reykjavíkur en hún bar titilinn Já / Nei og samanstóð af yfir 100 skúlptúrum úr pappamassa.
Patty Spyrakos (f. 1974) er myndhöggvari og listmálari sem leggur áherslu á blandaða tækni og er búsett í Reykjavík. Patty lauk BS-prófi í sálfræði og mannfræði við Loyola-háskóla í Chicago en í námi sínu lagði hún einkum áherslu á skynkerfi, skyntúlkun og þróunarsálfræði. Um 20 ára skeið starfaði hún við sjónræna og gagnvirka hönnun og sem hugmyndastjóri hjá stóru alþjóðlegu tæknifyrirtæki í San Francisco. Hún lærði keramikgerð í þrjú ár við Lincoln Square Pottery Studio í Chicago. Patty leggur í verkum sínum mikla áherslu á tilraunastarfsemi með efniviðinn og viðfangsefnið er oftar en ekki undir áhrifum frá þeim stað þar sem hún heldur til eða þar sem sýningin er haldin. Hver sýning listakonunnar vekur upp ný sjónarhorn á bæði verkum og hana sjálfa en undir niðri má skynja þróunarferli hugans, andleg og tilfinningaleg átök, hverfult jafnvægi, hið yfirnáttúrulega og þróun tengsla og tengingu af öllu tagi jafnt innan sem á milli sjálfsins og samfélagsins. Hún hefur sýnt í Chicago, Los Angeles, Hong Kong, Reykjavík og hélt sína fyrstu einkasýningu í New York á þessu ári í Padre Gallery.

Brúnn, bleikur, banani
2021-10-02 - 2021-10-14 | Gallery Port, Laugavegur 32, Reykjavík, 101, Iceland
We are young, we learn a song about the colors. Not all colors but enough to be able to take part in the conversation. A melody, words, a beginning and an ending, about something we see. Maybe we are introduced to a specific color for the first time, either the word or the color, what we connect the word with. You have probably heard the song before you sing it yourself. This is an experience; learning is an experience. We learn from experience. We learn the colors with a song.
If we can learn the colors with a song, what else can we do? Can we learn numbers with a trumpet? Learn about computers with tree branches? About space from keys? Some of this is obvious, of course. Like when you learned about pain with a patch of ice on the sidewalk, or learned about cars when it broke down, or learned about dreams from death. Some connections are deliberate, some are accidental connections.
Because there is always also something more. We learn something maybe first and foremost: the names of the colors. But in the song there is not only brown and pink, but also a banana, and then an orange – which speaks. Color only ever exists as something, not in the air as simply color, ok. This is something to remember, yes, but then also to interpret. Maybe there is then nothing first and foremost. Maybe you are instead learning how to manipulate your vocal chords, or how to rhyme, or how to work together and sing in a group. Maybe it is the alliteration; maybe we are learning first and foremost how we alliterate. I shall not say, it is not for me to decide.

Anna Hrund Másdóttir (b. 1981) is an Icelandic artist living and working in Reykjavík. She completed her BSc in Mathematics at the University of Iceland in 2006 and a BA in Fine Art at the Icelandic Academy of Arts in 2010. In 2012 she was a student at the Mountain School of Arts in Los Angeles, and finished her MFA in Fine Arts at the California Institute of the Arts in 2016. Anna Hrund has exhibited widely, both in group shows and solo, e.g. in the Reykjavík Art Museum, Kling&Bang, Kópavogur Art Museum, Living Art Museum, Harbinger and Kunstschlager.
Auður Lóa Guðnadóttir (b. 1993) is an artist that plays on the border of the objective and the subjective, of sculpture and drawing, art and reality. She works with mundane phenomena, figurative imitation, and the visual language of both ancient and recent history. She seeks to activate the artwork itself, but always as an object in its own social environment.
Auður Lóa graduated from the fine arts department of The Iceland Academy of the Arts in 2015. Since then she has worked independently, and in the company of other artists; she has been involved in group exhibitions such as Leikfimi in Safnasafnið, Pressures of the deep in The Living Art Museum, and Everything at the same time in Hafnarborg. She was the recipient of the Motivational Award of the Icelandic Visual Arts Council in 2018, for the exhibition Diana Forever which she curated and participated in. In the spring of 2021 she opened her first big solo exhibition Yes / No in the D-hall of the Reykjavík Art museum that consisted of more than a hundred Papier-mâché sculptures.
Patty Spyrakos (b. 1974) is a mixed media sculptor and painter currently living in Reykjavik, Iceland. She graduated with a BS degree in Psychology/Anthropology at Loyola University Chicago where she focused on Sensory Systems, Perception, and Evolutionary Psychology. She has 20 years of experience working in visual and interaction design and as Creative Director for a major tech company in San Francisco. She studied ceramics for 3 years at the Lincoln Square Pottery Studio in Chicago. The form her work takes is driven largely by process in relation to experimentation with material, while content is often informed by environmental influences based on residency or show location. Her body of work, while reinventing itself per show, also carries underlying themes tied to an evolution of psyche, mental and emotional struggles, transitory states, the supernatural, and an evaluation of the formation of all manner of bonds within and between self and society. She has exhibited in Chicago, Los Angeles, Hong Kong, Reykjavík and held her first solo exhibition in New York this year at Padre Gallery.

Kristín Tryggvadóttir: Vídd
2021-10-02 - 2021-11-02 | Gallery Göng, Háteigsvegi 27-29, Reykjavík, Iceland
Kristín er Kópavogsbúi og rekur vinnustofuna ART 11 í félagi við fleiri listamenn í Auðbrekku 10 Kópavogi. Hún er kennari frá KHÍ, stundaði nám við Handíða og Myndlistaskólann, Myndlistaskóla Reykjavíkur og Kópavogs ásamt námsferðum til Danmerkur og Ítalíu.
Kristín, sem er félagi í SÍM og Íslenskri grafík, hefur haldið fjölda einka- og samsýningar m.
a. í Danmörku, Ítalíu, New York, Svíþjóð, Bretlandi og Finnlandi.
Verk Kristínar á sýningunni spegla áhuga hennar á vídd, fjölbreyttan skilning tungu og tákna með tengingu við hina óendanlegu veröld fjarlægðar og nálægðar.
Veröld nær og fjær er túlkuð allt frá hinu huglæga og ósjáanlega til okkar fótspora.
Jörð, himingeimur, táknmyndir, jafnvægi og fegurð.
Sýningin stendur yfir frá 2. október til 2. nóvember 2021.
Opið er virka daga frá kl 10 – 16, helgaropnanir nánar auglýstar á facebook síðu eða eftir samkomulagi.

Kristín Tryggvadóttir: Space
2021-10-02 - 2021-11-02 | Gallery Göng, Háteigsvegi 27-29, Reykjavík, Iceland

Guðný Rósa Ingimarsdóttir: opus - oups
2021-10-02 - 2022-01-16 | Reykjavík Art Museum – Kjarvalsstaðir, Flókagata 24,, Reykjavík, Iceland
Yfirlitssýning á verkum myndlistarmannsins Guðnýjar Rósu Ingimarsdóttur. Verkin á sýningunni spanna rúmlega 20 ára feril Guðnýjar en sýningin er hluti af sýningarröð Listasafns Reykjavíkur sem hefur það að markmiði að rannsaka og kynna feril mikilsverðra starfandi listamanna.
Guðný Rósa hefur á ferli sínum leitað í umhverfi sitt og reynsluheim til innblásturs.
Hún hefur unnið í fjölbreytta miðla, líkt og hljóð og skúlptúra, en pappírsverk hennar hafa verið fyrirferðarmikil á ferlinum. Verkin einkennast af nákvæmni og eru gjarnan skorin út, teiknuð með fínlegum blýanti, saumuð með tvinna og ólíkum efnum jafnvel skeytt saman. Fjölbreyttur pappír eins og kalkipappír, arkitektapappír, veggfóður og algengur prentpappír leikur gjarnan stórt hlutverk í verkum hennar og útkoman er einlæg og persónuleg.
Guðný er fædd í Reykjavík 1969. Hún stundaði nám í Myndlistar- og handíðaskóla Íslands og lauk framhaldsnámi í L‘Ensav La Cambre í Brussel og í HISK í Antwerpen í Belgíu. Hún hefur sýnt verk sín á einkasýningum hér á Íslandi og víðsvegar um Evrópu. Verk hennar má finna í opinberum söfnum í Frakklandi, Belgíu, Slóveníu og Íslandi. Guðný Rósa býr og starfar í Belgíu.
Sýningarstjóri: Ólöf Kristín Sigurðardóttir

Guðný Rósa Ingimarsdóttir: opus-oups
2021-10-02 - 2022-01-16 | Reykjavík Art Museum – Kjarvalsstaðir, Flókagata 24,, Reykjavík, Iceland
A retrospective of the works of artist Guðný Rósa Ingimarsdóttir. The works on display cover Ingimarsdóttir’s career of more than two decades and the exhibition is a part of Reykjavík Art Museum’s exhibition series with an aim to examine and present the career of important working artists.
In her work, Ingimarsdóttir seeks inspiration in her surroundings and experiences. She has worked with diverse media, such as audio and sculptures, but her paper work has always been prominent. Her work is characterised by precision and is often hand carved, drawn in delicate pencil, stitched in thread and even assembled from different materials. She often uses miscellaneous paper such as carbon paper, graph paper, wallpaper and common printing paper, with earnest and personal results.
Ingimarsdóttir was born in Reykjavík 1969. She studied at The Icelandic College of Art and Crafts and finished her postgraduate education from L’Ensav La Cambre in Brussels and HISK in Antwerp, Belgium, Her work has been displayed in solo exhibitions in Iceland and around Europe.buy premarin Canada https://langleyrx.com/premarin.html no prescription
Her work can be found in public museums in France, Belgium, Slovenia and Iceland. Ingimarsdóttir lives and works in Belgium.
This exhibition is the fourth in a series of exhibitions at Kjarvalsstaðir which presents the career of a working artist who has already, through fully formed author characteristics, made their mark on the history of Icelandic art.
In connection with the exhibition, Reykjavík Art Museum publishes a grand catalogue with photos from the exhibition as well as photos of Ingimarsdóttir’s works and texts about the artist and her subjects.
Curator: Ólöf Kristín Sigurðardóttir

Kjarval og samtíminn
2021-09-27 - 2022-01-16 | Reykjavík Art Museum – Kjarvalsstaðir, Flókagata 24,, Reykjavík, Iceland
Á sýningunni eru valin verk eftir listmálarann Jóhannes S. Kjarval (1885-1972) sem var frumkvöðull í myndlist hér á landi. Hann opnaði augu fólks fyrir umhverfi sínu með svo áhrifaríkum hætti að hann telst einn ástsælasti listamaður íslenskrar listasögu. Á sýningunni eru verk hans pöruð við verk samtímalistamanna þar sem finna má samhljóm hugmynda frá ólíkum tímum.
Sjá má beinar tilvísanir í verk Kjarvals í gegnum nálgun og vinnuaðferðir. Ráðandi myndefni Kjarvals var náttúran og landið. Fjallshlíðar, hraun og mosi eru listamönnunum innblástur. Tvennir tímar sýna ólíka nálgun við náttúruna, hvort sem hún er myndgerð, persónugerð eða liggur sem hugmyndalegur grunnur að verki. Staðir og dvölin í náttúrunni eru ýmist kjarni listaverksins eða sterkur áhrifavaldur í túlkun listamannanna. Landið talar til fólks á hverjum tíma og þörfin til þess að tjá þá reynslu á sinn hátt er endurnýjuð kynslóð fram af kynslóð. Verkin endurspegla fjölbreytta miðla, ólíkar stefnur og breyttan tíðaranda.
Kjarval skipar stóran sess í íslenskri menningar- og listasögu og hefur verið síðari kynslóðum listamanna fyrirmynd og innblástur. Persóna hans og lífsverk svífur yfir vötnum og er það ekki að ósekju.
Hjá Listasafni Reykjavíkur – Kjarvalsstöðum eru verk Kjarvals varðveitt og rannsökuð.
Valin verk hans eru alltaf til sýnis og settar upp fjölbreyttar sýningar sem varpa ljósi á feril hans á breiðum grunni. Gjarnan eru dregin fram verk úr safneign eða sérsýningar haldnar þar sem afmarkaðir þættir í ferli hans og listsköpun eru rannsakaðir. Á þessari sýningu eru verk Kjarvals sett í samtal við yngri verk starfandi listamanna. Sýningin býður því upp á að kynnast enn betur einum merkasta listamanni þjóðarinnar en einnig verkum starfandi listamanna í fremsta flokki sem hafa sett mark sitt á íslenska og alþjóðlega myndlistarsenu.

Kjarval and the Contemporary
2021-09-27 - 2022-01-16 | Reykjavík Art Museum – Kjarvalsstaðir, Flókagata 24,, Reykjavík, Iceland
The exhibition contains selected works by painter Jóhannes S. Kjarval (1885-1972), a pioneer of Icelandic art. Kjarval opened people’s eyes to their environment in such a dramatic way that he is considered one of the most beloved artists of art history in Iceland. In this exhibition works by Kjarval are paired with those by contemporary artists, and in doing so, merge ideas from different times.
Here you can see direct reference to Kjarval´s works in approach and work method. Kjarval’s main subject was nature and landscape. Mountainsides, lava and moss inspire artists. Two time periods show different approaches to nature, whether in imagery, character, or conceptual foundation of the work. Place and time spent in nature are at the core of these artworks, or have a strong influence on the artist´s interpretation. The countryside speaks to people at any given moment and the need to express that experience in a way of its own is renewed generation after generation. These works reflect varied media, different trends and the changing spirits of the times.
Kjarval plays a large role in the history of Icelandic art and culture, and he has been a role model and inspiration for generations of artists. His persona and life’s work surrounds us, for good reason. Kjarval’s work is preserved and examined at Reykjavík Art Museum – Kjarvalsstaðir. Selected pieces are always on display and diverse exhibitions show his career in a wide context, often with works from the museum collection or with special exhibitions that focus on particular aspects of his creative process. This exhibition places Kjarval’s work in a dialogue with the works of younger, contemporary artists. Thus, the exhibition invites us to become better acquainted with one of the greatest Icelandic artists, but also the works of prominent contemporary artists who have made their mark on the Icelandic and international art scene.

Slow Quick Quick Slow
2021-09-25 14:00 - 2021-09-26 17:00 UTC | Deiglan, Kaupvangsstræti 23, Akureyri, 600, Iceland
Deiglan, laugardag 25. september – sunnudags 26. september kl. 14 – 17
Gestalistamenn Gilfélagsins þær Ebba Stålhandske og Gudrun Westerlund opna sýninguna SLOW QUICK QUICK SLOW á laugardaginn í Deiglunni á Akureyri.
Titillinn er vísun í mismunandi efnistök listamannanna og þann tíma sem hvert verk tekur en Ebba er textíllistamaður og vinnur með útsaum, applique og efnalitun og Gudrun er málari sem hefur notað vatnsliti og blek á pappír hér á vinnustofunni.
Þær hafa einnig unnið verk saman, þar sem þær vinna til skiptis á tartalan.

Fullkomið Firðrúm
2021-09-25 - 2021-10-10 | Ásmundarsalur, Freyjugata 41, Reykjavík, 101, Iceland
ANNA HRUND MÁSDÓTTIR, JÓHANNA ÁSGEIRSDÓTTIR & DANÍEL MAGNÚSSON
Villurnar vinda upp á sig sjálfsprottnar úr tóminu. Skekkjan getur af sér bil á milli hins beina og hins bogna, eins og mynstruð mygla eða algoriðmi sem gæti hringsólast út í óendanleikann, babelturn tæknialdarinnar. Samkvæmt ófullkomnunarsetning Gödels getur kerfi ekki lýst sér sjálfu, sagt þér hvort það haldi áfram eða hætti og þá hvenær.
Við teygðum úr okkur og komum okkur fyrir í hnitakerfi og fórum að elta óræðar tilfinningar fyrir einhverskonar samhengi hlutanna og þess óhlutbundna. Rúm er teygjanlegt yfirborð sem gefur eftir eins og svampur eða sykurpúði, en stundum brotnar það skyndilega eins og rúða. Handahófskennt en rökrétt. Hvers vegna leiðir svo margt óvænt af rökfræðinni? Sumt er hugsanlegt en ekki nauðsynlegt. Ekkert er sjálfsagt og dæmið gengur ekki alltaf upp. Ó, en þegar það gengur upp!
Sýningin er afrakstur úr vinnustofu teymisins Slembilukka sem stóð yfir í Gryfjunni 23. ágúst – 3. október.
Um sýnendur:
Jóhanna Ásgeirsdóttir (f. 1993) vinnur innsetningar, upplifanir og skúlptúra innblásna af raunvísindum og umhverfismálum. Hún lauk grunnnámi í myndlist frá New York University og meistaranámi í listkennslu frá Listaháskóla Íslands. Hún hefur tekið þátt í og sýningarstýrt myndlistarsýningum á Íslandi, Berlín og New York. Hún starfar nú sem listrænn stjórnandi listahátíðarinnar List án landamæra.
Anna Hrund Másdóttir (f.1981) vinnur tilraunakennt og óútreiknanalega með efnivið sinn. Hún lauk BS námi í stærðfræði við Háskóla Íslands árið 2006 og BA námi í myndlist við Listaháskóla Íslands árið 2010. Árið 2012 var hún nemi í listamannarekna skólanum The Mountain School of Arts í Los Angeles og útskrifaðist síðar með MFA gráðu við California Institute of the Arts. Verk hennar hafa verið sýnd á fjölmörgum einka- og samsýningum, hérlendis og erlendis.
Daníel Magnússon (f. 1958) útskrifaðist úr Myndlista – og handíðaskóla Íslands árið 1987 og vakti þá strax athygli fyrir áhugaverð verk þar sem íslensk menning var oftar en ekki til umfjöllunar. Hann er einkum þekktur fyrir skúlptúra og ljósmyndaverk. Verk hans hafa verið sýnd á fjölmörgum einka- og samsýningum bæði hérlendis og erlendis. Auk þess að starfa sem myndlistarmaður kennir Daníel stærðfræði á framhaldsskólastigi.

Complete Spaces
2021-09-25 - 2021-10-10 | Ásmundarsalur, Freyjugata 41, Reykjavík, 101, Iceland
ANNA HRUND MÁSDÓTTIR, JÓHANNA ÁSGEIRSDÓTTIR & DANÍEL MAGNÚSSON
“Maths doesn’t need to be visual to have a connection with how art works or how artists think. They are the same thing—both are having an interest in the world, looking at them closely, and trying to understand them.”
Anna Hrund, Daníel and Jóhanna are all working artists who use mathematics, among other things, as inspiration and material in their work. Four weeks prior to their exhibition they had an open lab or a workshop in Gryfjan, Ásmundarsalur, where they created all the works that are showcased in this exhibition. The lab was their temple of functions and quantities, where they made calculated drawings, conducted mathematical experiments, created geometric sculptures and even offered tutoring.

Kristján Guðmundsson
2021-09-25 - 2021-10-13 | Gallerí Úthverfa, Aðalstræti 22, Ísafjörður, 400, Iceland
Laugardaginn 25. september 2021, sama dag og kosið verður til alþingis, opnar Kristján Guðmundsson sýningu í Gallerí Úthverfu í samvinnu við Slunkaríki á Ísafirði og Edinborgarhúsið. Kristján opnaði fyrst sýningu í Slunkaríki á kosningadegi árið 1987 og síðan þá hefur skapast hefð fyrir því að listamaðurinn komi vestur með sýningu þegar kosið er til alþingis.
Kristján Guðmundsson (1941) hóf listferil sinn snemma á sjöunda áratug síðustu aldar. Hann varð stofnfélagi í SÚM – hópi ungra framsækinna listamanna sem vann með nýja nálgun sem þá var að ryðja sér til rúms í myndlistinni.
Hann bjó í Hollandi á áttunda áratugnum og komst þá í nánari tengsl við þá strauma og stefnur sem voru ráðandi í listheiminum á þeim tíma. Kristján hefur búið á Íslandi síðan 1979. Hann er í hópi virtustu listamanna þjóðarinnar, list hans hefur verið lýst þannig að hún er bæði í takt við þær hefðir sem ráðið hafa ferðinni í vestrænni samtímalist á seinni hluta síðustu aldar og er jafnframt merkilegt innlegg í margbrotið tímabil abstrakt- og konsept-listar eftirstríðsáranna hér á landi.
Verk hans einkennast af einfaldri og formfastri framsetningu í bland við ljóðrænu þar sem iðulega bregður fyrir heimspekilegri nálgun og djúpri og ísmeygilegri kímni. Hann var fulltrúi Íslands á Feneyjartvíæringnum 1993 og hefur hlotið fjölda viðurkenninga fyrir list sína, m.a. sænsku Carnegie verðlaunin.
Sýning Kristjáns opnar kl. 16 laugardaginn 25. september og er opin fimmtudaga-föstudaga kl. 16-18 og eftir samkomulagi.
Uppbyggingarsjóður Vestfjarða og Ísafjarðarbær styrkja rekstur Gallerís Úthverfu og Slunkaríkis.

Kristján Guðmundsson
2021-09-25 - 2021-10-13 | Outvert Art Space, Aðalstræti 22, Ísafjörður, Iceland

Perry Roberts: below / beyond
2021-09-25 - 2021-11-06 | Hverfisgallerí, Hverfisgata 4, Reykjavík, 101, Iceland

Perry Roberts: below / beyond
2021-09-25 - 2021-11-06 | Hverfisgallerí, Hverfisgata 4, Reykjavík, 101, Iceland
Perry Roberts (1954) is a British artist who lives and works in Antwerp, Belgium. His art and design has been presented widely in three continents, in thirty solo exhibitions and over sixty group exhibitions as well as commissioned works in public space. His career spans forty years, a period in which his art practice has covered a wide range of fields: abstract drawing and painting, architectural interventions in public space, text-based work, murals and furniture design. His works have been presented in esteemed art institutions such as The Drawing Center in New York City, Museum of Contemporary Art, M HKA in Antwerp, The Museum of Contemporary Art in Sydney and Whitechapel Art Gallery in London, to name only a few.buy super avana online myhst.com/wp-content/themes/twentytwentytwo/inc/patterns/en/super-avana.html no prescription
This is Perry Roberts´ first exhibition in Iceland.
In Hverfisgallerí, Perry Roberts presents recent works on paper and paintings on linen and canvas. They are the result of a disciplined practice of abstraction and reduction as an explorative form of dialogue with architecture and painting traditions, much inspired by Conceptualism and Minimalism of the late-1960s and 1970s. This influence is detectable in Roberts´ varying working methods and use of materials. His abstract works on paper generate an interplay of presence and absence, positive space of colour and negative space of the exposed paper, with titles referring to the excavation, revealing, processing and recording of archaeological remains.
The works on paper are installed in direct relation to the space, laid out almost as a scroll, a continuum to be read from left to right, or right to left. They unfold a story without a clear narrative as do stratigraphic columns when they are carved out of earth, before the strata of earthly matter deposited throughout geological time has been researched.
Roberts has also designed furniture whose surfaces are covered with text, which is often cut up and thus becomes an unreadable collage, a method he has also referred to in titles of his paintings.
Text is central to Roberts´ work, not least conceptually as titles. Some of his works are titled “Unfinished”, referring to the Renaissance-era concept of the “Non finito”, when many artists left their art works incomplete in order to achieve an unfinished effect, which was seen as revealing the creative process. The excavated lines in the works on paper and the paintings lie on the golden ratio, another reference to the era.
Perry Roberts´ approach to using linen, often in large-scale works, as a material loaded with significant cultural references, can be linked to his chosen home; the city of Antwerp, capital of Flanders, which has been the main production site worldwide of quality linen for painting as well as for tapestry since the late 14th century.
Roberts´ canvases take on an added meaning when considering that they are made in this epicentre of art production in Post-Classical Europe.buy singulair online myhst.com/wp-content/themes/twentytwentytwo/inc/patterns/en/singulair.html no prescription
He applies paint and gesso and sometimes sews different types of raw canvas and linen together. The linen-based works can thus at once be seen as paintings, textile and even tapestry. Thin layering of paint refers to the strata in nature and to the underpainting process, which exposes the “history” of the painting. The layers in a gradation of mostly blacks and whites are deeply absorbed by the unprimed linen – beyond its skin-like surface – as all earthly material is eventually absorbed below the surface of the earth.
Perry Roberts (b.1954) was born in Newcastle upon Tyne in the UK. He moved to Antwerp in 1995 where he lives and works. His works have been exhibited internationally including Gallery Sofie Van de Velde, Antwerp and MHKA (Museum of Contemporary Art Antwerp). His work is also held in many public, private and corporate collections including The Arts Council of Great Britain, The French National Art Collection and The Museum Abteiberg, Monchengladbach, Germany. Roberts is represented by Sofie Van de Velde gallery, Belgium.

Anna Júlía Friðbjörnsdóttir og Karlotta Blöndal: Slóð
2021-09-25 - 2021-11-21 | Skaftfell- Center for Visual Art, Austurvegur 42, Seyðisfjörður, 710, Iceland
Sýningin Slóð er samsýning myndlistarmannanna Önnu Júlíu Friðbjörnsdóttur og Karlottu Blöndal. Verkin vinna þær í sitt hvoru lagi en vísa báðar í fornleifafundinn á Vestdalsheiði árið 2004 sem samanstóð af mannabeinum, skartgripum og glerperlum og er talinn vera frá miðri tíundu öld. Anna Júlía vinnur einnig með fjarskiptatækni sem hefur tengingu við tæknisögu Seyðisfjarðar.
Í verkum Önnu Júlíu berast ávörp úr fortíð og inn í nútíð og milli manns og náttúru. Þeim er ætlað að berast á milli tveggja heima en flakka í rauninni á milli óravídda. Bæði efniviður og framsetning verka Önnu Júlíu tvinna saman staðbundna menningarsögu og heimspekilegar vangaveltur um skilaboð sem ferðast fram og aftur í tíma. Koparplötum er raðað upp í Morse-kóða sem stafar fjarskiptamerkið QSB sem er Q-mál og merkir “Are my signals fading” (ísl. „Hafa merki mín dofnað“). Plöturnar eru þurrnálristur af klettum og fjallshlutum umhverfis Seyðisfjörð. Í öðru verki eru perlur þræddar á koparvír og stafa orðið „Slóð“ í Morse-kóða. Koparinn hefur áþreifanlegar og huglægar tilvísanir í boðskipti og þjónar sem eins konar milliliður áhorfanda og óræðs viðtakanda. Í þunnu pappírstjaldi sem hangir úr loftinu er setningin „Snjóaði í logni við og við í gær“ götuð í pappírinn með aðferð gataborðanna sem notaðir voru við flutning skeyta í gamla ritsímanum. Skilaboðin er fengin úr veðurskýrslu frá Seyðisfirði frá 1952.
Verk Karlottu hverfast um fjallkonuna sjálfa og fundarstað munanna. Hún kannaði staðinn nokkrum sinnum í sumar og vann þar verk undir berum himni í tilraun til að fanga umhverfið og stemninguna á svæðinu. Við túlkun sína og skrásetningu vann hún undir formerkjum og aðferðafræði myndlistar en til hliðsjónar nýtti hún sér rannsóknir Rannveigar Þórhallsdóttur fornleifafræðings sem skrifaði um fundinn í meistararitgerð sinni. Skrásetningin af svæðinu er í formi verka sem eru annars vegar abstrakt og hins vegar raunsæisleg teikning í anda ferðabóka 18. aldar. Form abstrakt verkanna á striga eru sótt í skipulagsteikningu fornleifafræðinganna af staðnum og er áferðin fengin með snerti þrykki. Litirnir vísa til hinna marglitu perla sem fundust þar. Með verkinu yfirfærir Karlotta staðinn inn í sýningarrými Skaftfells. Auk þess vinnur hún með getgátur um hver fjallkonan og örlög hennar hafi mögulega verið og varpar þannig fram vangaveltum um bæði meðvituð og ómeðvituð viðhorf okkar gagnvart túlkun okkar á horfnum tíma.
Úrvinnsla og framsetning á verkum Karlottu og Önnu Júlíu opnar á hugleiðingar um tíma og rúm sem þær þræða sig í gegnum og skapa með útkomu sinni vettvang þar sem nútími og fortíð mætast. Á hvaða leið voruð þið og á hvaða leið erum við? Við tökum við endanum á þræðinum og leiðum hann áfram.
Við viljum þakka Rannveigu Þórhallsdóttur, fornleifafræðingi, Zuhaitz Akizu, forstöðumanni Tækniminjasafns Austurlands, Pétri Kristjánssyni, fyrrum forstöðumanni Tækniminjasafns Austurlands, Grétari Einarssyni, fyrrum starfsmanni gömlu ritsímastöðvarinnar á Seyðisfirði, kærlega fyrir upplýsingagjöf við undirbúning sýningarinnar.

Það sem að við höldum að hafi gerst.
Slóð / Trace, Skaftfell
Texti eftir Starkað Sigurðarson
Samskipti byrjuðu sem einföld skilaboð. Brosa, gretta, kinka kolli, hrista haus, hægri, vinstri, þú, ég, af, á. Við þurftum að vera nálægt hvor öðru; ég gat sagt eitthvað við þig og síðan þú eitthvað við mig. Svo fórum við að útfæra flóknari boð og síðan boð sem náðu yfir okkar löngu vegalengdir. En þó tungumálið yrði stærra og nákvæmara og samskipti dýpri þá vitum við líka að skilaboð, tungumál, samskipti eru ófullkomin, óljós, það er hægt að misskilja, túlka skakkt. Og vitandi það þá færist ábyrgðin frá tungumálinu til þeirra sem færa skilaboðin á milli – til þess sem sendir út skilaboðið og til þess sem tekur við þeim. Eru þessi skilaboð fyrir mig? Er verið að segja mér þetta, eða þetta? Skil ég þetta rétt? Er þetta sem ég fann – lík, perlur, hnífur, í hellisskúta uppi á heiði – að segja mér eitthvað? Er það mitt að svara?
Tíminn er alltaf hluti af samskiptaboðum öllum; samskipti eiga sér stað í gegnum tíma. Tíminn getur líka bjagað skilaboð, slitið þau, alveg eins og tíminn getur geymt slóða og borið eitthvað ótrúlegt. Svo ótrúlegt stundum að ekki er augljóst hvað það er sem við sjáum fyrir framan okkur eða hverju á um það að trúa. Áminning um að það sem við vitum er að við getum ekki vitað allt fyrir víst. Getum ekki vitað alveg hvað er verið að segja okkur. Og við það opnast á eitthvað, allt verður svo sem mögulegt. Sem er kannski ógnvekjandi en er líka hversdagslegt, venjulegt. Þegar möguleikarnir eru margir þá þurfum við að túlka og giska. Eins og við giskum um veðrið eða áttir eða þegar við skynjum að þögnin í jarðarför þýðir eitthvað eða í samskiptum við einhvern sem maður elskar. Þagnirnar eins mikilvægar auðvitað og hljóðin eða hreyfingarnar, þagnirnar í morskóðuðu skilaboði jafnt og pípin, etc.
Og þannig giskum við hér: Hvað væri ég að gera uppi á heiði? Hverju trúi ég um framtíðina? Af hverju væri ég með perlur? Allar þessar perlur og hníf? Ung manneskja uppi á heiði. Að finna mér skjól til þess að deyja eða til þess að lifa af? Rétt áður en þú hverfur í 1000 ár. Það finnast þó ekki allir aftur.
Það eru endalausar spurningar. Er þetta um sumar eða vetur? Ertu lifandi á þínum eigin fótum eða ertu dáinn og einhver heldur á þér? Kannski ertu völva sem spáir fram í tímann og sérð dauða þinn fyrir – eða giskar allavegana til um hann. Kannski ertu þjófur sem tókst perlurnar, hlaupst á brott, en náðir ekki nógu langt. Síðustu orðin? Ég veit það ekki.
Ef við erum að giska þá getur allt verið tungumál, merking, samskipti. En að giska er það sem við gerum, getum ekki nema. Og jafnvel þó að við ímyndum okkur að það sem við, með okkar bestu getu, höfum giskað á, að það sem að við höldum að hafi gerst, sé rétt, þá vitum við að það fæst aldrei alveg staðfest. Við eigum eftir að giska annað í dag heldur en á morgun. Þú átt eftir að giska annað en ég. Ef til vill giskum við betur í dag með öðruvísi tólum og öðruvísi samfélagi heldur en þegar lík eða leirpottur eða málverk fannst fyrir 100 eða 1000 árum. Og kannski einhvern tímann munum við vita allt um þetta allt og getum átt samskipti án efa en í dag þurfum við ennþá að elska að horfa og hugsa og giska.
Kannski er þá skilaboðið hér, merkingin, að við fundum þessa manneskju aftur. Kannski væri manneskjan þakklát fyrir það. Að þessi manneskja getur sagt núna, sjáðu þetta, hérna, það sem ég er með. Perlurnar ennþá fallegar. Skúti ennþá skjól.

Anna Júlía Friðbjörnsdóttir (f. 1973) býr og starfar í Reykjavík. Hún vinnur þvert á miðla og skoðar mengið á milli vísinda og menningar í verkum sem taka mið af samtíma og sögulegum málefnum. Hún lauk MA gráðu frá Manchester School of Arts, Manchester Metropolitan University, 2004 og BA Fine Art (Hons) gráðu frá London Guildhall University 1998. Áður stundaði hún nám við Myndlista og handíðaskóla Íslands 1993-95. Anna Júlía starfaði sem verkefna- og sýningarstjóri í i8 gallerí 2008-2015 og var meðstofnandi og ritstjóri myndlistartímaritsins Sjónauka sem var gefið út á árunum 2007-2009. Hún hefur tekið þátt í fjölda samsýninga og haldið fjórar einkasýningar á Íslandi en hún var tilnefnd til Íslensku myndlistarverðlaunanna 2018 fyrir sýninguna Erindi í Hafnarborg.
Karlotta Blöndal (f. 1973) býr og starfar í Reykjavík. Hún vinnur í mismunandi miðlum, allt frá teikningu, málun, útgáfu, umhverfisverka og gjörninga. Verk hennar kanna mörk og blöndun vídda, þess andlega og efnislega, þess er tengist skynjunum og þess fræðilega. Oft er ákveðinn staður viðfangsefni verkanna, þau eru gjarnan gjörningatengd og fela í sér þátttöku af einhverju tagi. Karlotta lauk MA gráðu frá Konsthögskolan i Malmö, 2002 og BA gráðu frá Myndlista- og handíðaskóla Íslands, 1997. Auk þess að vera starfandi myndlistarmaður tekur hún reglulega þátt í listamannareknum verkefnum. Hún hefur bæði ritstýrt og verið meðútgefandi tímaritsins Sjónauka (tímarit um myndlist og fræði) og kemur reglulega að myndlistarkennslu. Hún er meðlimur í þverfaglega samstarfinu Könnunarleiðangurinn á Töfrafjallið, 2013-2020.

Anna Júlía Friðbjörnsdóttir & Karlotta Blöndal: Trace
2021-09-25 - 2021-11-21 | Skaftfell- Center for Visual Art, Austurvegur 42, Seyðisfjörður, 710, Iceland
Slóð (Trace) is a joint exhibition by Anna Júlía Friðbjörnsdóttir and Karlotta Blöndal. Their contributions were made separately, but both artists refer with their works to the important archaeological find at Vestdalsheiði in the mountains above Seyðisfjörður. Discovered in 2004, it consisted of human bones, jewellery and glass beads and is believed to date from the mid-tenth century. The remains are thought to belong to a female travelling healer, who became known locally as the “mountain lady”. In addition to this joint interest, Anna Júlía also explores aspects of the local history of telecommunication technology.
Anna Júlía Friðbjörnsdóttir traces connections between past and present, man and nature. Her works travel between two worlds, and in a way, between metaphysical dimensions. Their materiality and their presentation intertwine local cultural history and speculations about messages that travel back and forth in time. Here, copper plates are arranged in Morse code, derived from the QSB communication signal in Q-code, which stands for “Are my signals fading”? The plates show drypoint etchings of a fragmented cliff and mountain terrains around Seyðisfjörður. In another work, beads arranged on copper wire spell the word “Trace” in Morse code. The copper possesses tangible and subjective references to electronic communication and serves as an intermediary between the spectator and an unidentified recipient. Into a thin piece of paper, suspended from the ceiling, the phrase “It snowed in the calm from time to time yesterday” is perforated, using the old punch tape technology for transmitting telegraph messages. The sentence is a quote from a local weather report, dated 1952.
Karlotta Blöndal‘s work revolves around the “mountain lady” herself and around the location of the archaeological find. Several times this summer, the artist has explored and worked on the site in an attempt to capture the environment and mood of the area. In her interpretation and documentation, she operated under the auspices and methodologies of art while referencing the research of archaeologist Rannveig Þórhallsdóttir, who has written a paper on the find. Karlotta’s documentation of the location takes the form of works that are, on the one hand, abstract and on the other hand, realistic drawings in the spirit of 18th-century travel books. The abstract works on canvas take their shape from the archaeologists’ site layout and the texture is obtained with frottages of the ground. The colours reference the range of the multitude of glass beads found there. With her work, Karlotta transfers the place into Skaftfell’s exhibition space at the same time as she integrates the many speculations about who and what the mountain lady and her fate may have been, thus reflecting our conscious and unconscious interpretation of the past.
The process and presentation of Karlotta’s and Anna Júlía’s work open up for a contemplation of time and space through which they pull a thread and create a platform where the present and past meet. Where was the mountain lady heading and where are we heading? We receive the end of the thread and carry it forward.
We would like to express our gratitude towards Rannveig Þórhallsdóttir, archaeologist, Zuhaitz Akizu, director of the Technical Museum of East Iceland, Grétar Einarsson, former employee of the the Central Telephone Office in Seyðisfjörður, and Pétur Kristjánsson, former director of the Technical Museum, for their helpful information during the preparation of the exhibition.

What we think happened
Slóð / Trace, Skaftfell
A text by Starkaður Sigurðarson
Communication started as a simple signal. Smiling, frowning, nodding, shaking your head, left, right, you, me, off, on. We needed to be close to one another; I could say something to you and then you could say something to me. We started performing more complex signals and then signals that could reach over our long distances. But though the language became bigger and more precise and communication became deeper, we also know that messages, language, communication is imperfect, often ambiguous; it is possible to misunderstand, to interpret wrongly. Knowing this transfers responsibility for this communication away from the language itself and onto those who send and receive those signals and signs. Is this message for me? Is this what is being said to me, or is it something else? Do I understand? Is what I found – a body, beads, a knife, in a hollow up on the heath – telling me something? Is it up to me to respond?
Time is always part of any communication. A message or a signal takes place in time. Time can also distort a message, rip it apart, just as time can keep and carry something, some slight trace, something incredible. So incredible sometimes that it is not obvious what it is we are seeing in front of us or what we are supposed to think about it. A reminder that we can never be completely sure even about the things we think we know. That we cannot know exactly what is being said to us. And with that, something opens up. Everything, seemingly, is possible. Which might be frightening but is also mundane, normal. When there are many possibilities, many possible paths, then we must interpret and guess. Like how we guess about the weather or directions or how the silence at a funeral or between two people who love each other means something. The silences are as important of course as the sounds or the movements, the silences in a Morse-coded message equal to the beeps, etc.
In this way we guess here: What would I be doing up on the heath? What do I believe about the future? Why would I have beads? All these beads and a knife? A young person on the heath. Trying to find shelter among the rocks to die or to survive? Right before you disappear for a thousand years. Though, not everyone is found again.
There are endless questions. Is this in summer or in winter? Are you living and on your own feet or are you dead and someone carries you? Maybe you are a seer or a seeress, a sage, sibyl, spaceman, and see your death coming – or guess, in any case, of its coming. Maybe you are a thief who took the beads, ran off, but did not get far enough. Last words? I do not know.
If we are guessing then everything can be language, meaning, communication. But guessing is what we do, we cannot but. And even if we imagine that what we, with the best of our ability, have guessed – that what we think happened – is right, then we know also that it can never be wholly confirmed. We will guess something else today than yesterday. Your guess will be different from mine. We might guess better today, with other tools and another community around us, than when a body or a clay pot or a painting was found a hundred or a thousand years ago. And maybe one day we will know everything about all of this and will be able to communicate completely without doubt, but today we still need to love looking and thinking and guessing.
Then maybe the message here, the meaning, is that we found this person again. Maybe this person would be grateful for it. That this person can now say look, here, what I have got. The beads still beautiful. Shelter still among the stones.

Anna Júlía Fridbjörnsdóttir (b. 1973) is an artist based in Reykjavík. She combines various media to explore the intersection between science and culture informed by historical and current politics. She finished her MA Fine Arts degree from Manchester School of Arts, Manchester Metropolitan University (2004) and BA Fine Art degree from Guildhall University, London (1998). She also studied at The Icelandic College of Arts and Crafts in 1993-95. Anna Júlía was a co-founder and editor of Sjónauki Art Magazine, published in 2007-2009. Her works have been exhibited in numerous international group exhibitions and at solo shows in Iceland, including the exhibition Serenade at Hafnarborg Centre of Culture and Fine Art in 2017, for which she was nominated for the 2018 Icelandic Art Prize. Currently, her work is part of the exhibition Iðavöllur at the Reykjavik Art Museum.
Karlotta Blöndal (b. 1973) lives and works in Reykjavík. She works in a variety of media, ranging from drawings, paintings, publications, environmental installations and performances exploring notions of dimensionality, the connection between the material and the spiritual. By emphasising aesthetics Blöndal investigates the dynamics of a given site or situation, including the manipulation based on our assumptions of what it means to us. Her works are based on formal associations which open a unique poetic, and sometimes ephemeral, vein. Karlotta Blöndal studied in The Icelandic College of Arts and Crafts where she received a BA degree and at the Malmö Art Academy Sweden, where she received her MFA in 2002. She has been involved in numerous artist run initiatives, such as the Living Art Museum and Signal gallery Malmö and was co-editor and publisher of Sjonauki art magazine. She is part of a long term collaboration project called the Journey to the Magic Mountain, 2013-2020.

Slow Quick Quick Slow
2021-09-25 - 2021-09-26 | Deiglan, Kaupvangsstræti 23, Akureyri, 600, Iceland
Sept 25th – sept 26th hr. 14 – 17
Ebba Stålhandske, fibre artist
Gudrun Westerlund, painter
from Uppsala, Sweden
They work with different materials. Ebba is a fibre artist. Gudrun is a painter. This means
also that there is a difference in their way of working, to be exact, a difference in the time it
takes. Hence the title SLOW QUICK QUICK SLOW.
Ebba works mostly with embroidery, which often means a lot of small stitches.
She works with different techniques such as dying materials in different ways, appliqué
and finally embroidery. The stitches make the final image.
Gudrun, here in Akureyri, has been working with ink on mulberry paper, in big sweeps
over the paper and also with watercolours.
Otherwise she works with egg and oil tempera on canvas which is not so quick.
Being here together has given them opportunity to try some joint work.
They have used pieces of tarlatan, a semitransparent and stiff fabric. They started on one
little square each, Ebba with embroidery and Gudrun with painting. Then they switched
and continued on the other person’s work. No theme, just improvising. Just a lot of fun.
But it’s not only a game. It is also an exciting and challenging experience.
You have to adjust to somebody else’s idea, and continue and complete a picture that is already half
finished. We also have become more familiar with the two techniques, their different potentials and
how they can connect to each other to make an art work for which both are responsible.

Einar Garibaldi Eiríksson: Matador
2021-09-25 - 2022-01-31 | Gallery Underpass, Hverfisgata 76, Reykjavík, 101, Iceland

Einar Garibaldi Eiríksson: Matador
2021-09-25 - 2022-01-31 | Gallerí Undirgöng, Hverfisgata 76, Reykjavík, 101, Iceland
Laugardaginn 25 september opnar Matador sýning Einars Garibalda Eiríkssonar í Gallerí Undirgöng við Hverfisgötu 76 í Reykjavík.
Titill verksins vísar í borðspilið Matador þar sem þátttakendur takast á um kaup og sölu á landspildum og fasteignum með það að markmiði að græða sem mest á viðskiptunum og keyra andstæðinga sína í gjaldþrot.
Í Matador vinna menn ýmist eða tapa, detta í lukkupottinn eða lenda í skuldafangelsi. Verkið endurspeglar þær margslungnu hagfræðibrellur og fjármálaflækjur sem við upplifum í samtímanum, þar sem háreistir byggingakranar og gapandi húsgrunnar minna okkur á þátt braskara og eignarhaldsfélaga í mótun borgarmyndarinnar. Verkið vísar líka í umhverfið í kringum sýningarstaðinn með götunöfnunum þar sem afleiðingar brasksins blasa við okkur.

Matador Einars Garibalda býr líka yfir vísunum í útsýnismyndahefðina (cityscape) þar sem verk eins og Útsýn til Delft eftir Vermeer og Manhattan Real Estate Holdings eftir Haacke hafa markað ákveðna tegund myndlistar sem nýtir ásýnd borgarlandslagsins til að fjalla um átakamál í samtíma sínum.
Gellerí Undirgöng er nýtt sýningarrými sem staðsett er í rúmgóðum upplýstum undirgöngum við Hverfisgötu 76 í Reykjavík.
Hlutverk gallerísins er að sýna tímabundin útilistaverk í borginni, auka sýnileika samtímalistar í borgarrýminu og skapa vettvang þar sem myndlistamönnum gefst tækifæri til að takast á við óhefðbundið rými og nýjar aðstæður til sýningarhalds í almannarými.
Sýningin Matador stendur út janúar 2022.

Ann Noël: Teikn og tákn
2021-09-25 - 2022-01-16 | Akureyri Art Museum, Kaupvangsstræti 8-12, Akureyri, 600, Iceland
Ann Noël, fædd á Englandi 1944, hefur verið búsett í Berlín frá 1980. Bakgrunnur hennar er í grafískri hönnun, prenti, ljósmyndun, málun og gjörningum.
Eftir útskrift úr grafískri hönnun 1968, frá Bathlistaakademíunni í Corsham, vann hún með Hansjörg Mayer í Stuttgart, en hann var einn af fyrstu útgefendum bókverka.
Þessi reynsla kom sér vel þegar henni bauðst að vinna sem aðstoðarmaður Dick Higgins, útgefanda hjá The Something Else Press í New York.
Þar kynntist hún Emmett Williams (1925-2007), ritstjóra forlagsins og fjölmörgum Fluxus listamönnum.
Snemma á níunda áratugnum varð hún virkur meðlimur í Fluxus hreyfingunni og tók þátt í gjörningahátíðum víða um heim, einkum í samvinnu við eiginmann sinn Emmett Williams. Hún fremur ennþá gjörninga innan Fluxus Art
Group. Einnig hefur hún sjálf gefið út mörg af sínum eigin bókverkum í gegnum árin.
Sýningarstjóri: Guðrún Pálína Guðmundsdóttir.

Ann Noël: Icons and Symbols
2021-09-25 - 2022-01-16 | Akureyri Art Museum, Kaupvangsstræti 8-12, Akureyri, 600, Iceland
Ann Noël, born in England 1944, has lived in Berlin since 1980. She has a background in graphic design, printmaking, photography, painting and performance.
After graduating in graphic arts and design in 1968 from the Bath Academy of Art in Corsham, she worked with Hansjörg Mayer in Stuttgart, who was one of the first publishers of artists’ books.
This experience prepared her for the job offered to her in 1969; as assistant to Dick Higgins, publisher of The Something Else Press in New York, where she met Emmett Williams (1925-2007), editor-in-chief of the press, and several other Fluxus artists.buy furosemide online https://www.mobleymd.com/wp-content/languages/new/furosemide.html no prescription

In the early eighties she became active in the Fluxus-movement, participating in performances at festivals worldwide, especially in collaboration with her husband Emmett Williams. She is still performing within the framework of the Fluxus Art Group. She has also published many of her own artist’s books over the years.
Curator: Guðrún Pálína Guðmundsdóttir.

Bryndís Snæbjörnsdóttir og Mark Wilson: Visitasíur
2021-09-25 - 2022-01-16 | Listasafnið á Akureyri, Kaupvangsstræti 8-12, Akureyri, 600, Iceland
Bryndís Snæbjörnsdóttir og Mark Wilson vinna saman að þverfaglegum myndlistarverkefnum í listasöfnum víða um heim. Þau vinna jafnt með sérfræðingum sem leikmönnum og í verkum sínum skoða þau birtingarform dýra í samfélagslegu, menningarlegu og umhverfislegu samhengi. Verk þeirra afhjúpa menningartákn, sýna fram á hefðir og viðbrögð manna gagnvart dýrum, um leið og þau varpa ljósi á spurningar um náttúruvernd og ólíka afstöðu manna til útrýmingarhættu lífríkisins í vistfræðilegu samhengi.
Vísitasíur er sýning á verkum þeirra og hluti af listrannsóknarverkefninu Ísbirnir á villigötum, unnið í samstarfi sérfræðinga á sviði myndlista, þjóðfræði og náttúru- og umhverfisfræði. Markmið verkefnisins er að auka þekkingu á fjölþættum tengslum dýra, manna og umhverfis á tímum loftslagshlýnunar. Áhersla verður lögð á að rannsaka birtingarform hvítabjarna á Íslandi í sögulegu og samtímalegu samhengi. Sýningin er unnin í samvinnu við Anchorage safnið í Alaska. Verkefnið er stutt af Rannís.
Sýningarstjóri: Æsa Sigurjónsdóttir.
